Popielcy

Z Liga Sześciu Filarów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charr 01 concept art (white).jpg

Rasa popielców została wykuta w bezlitosnym tyglu wojny. Jest ona dla nich wszystkim, co znają. To ona określa zarówno ich, jak i ich misję polegającą na poszerzaniu wpływów. Wśród przedstawicieli ich rasy nie ma miejsca na słabość i głupotę. Najważniejsze bowiem jest zwycięstwo, które musi zostać osiągnięte za wszelką cenę, przy wykorzystaniu wszystkich możliwych środków.

— Opis rasy z gry

Popielcy, bądź Charr (nie trzymając się tłumaczenia z pierwszej części Guild Wars), to rasa humanoidalnych, mięsożernych, kotowatych stworzeń, zamieszkujących sporej wielkości obszar wschodnich terenów Tyrii. Wyrzekli się wiary we wszelkie bóstwa, zamiast tego odnosząc się do wszystkich aspektów życia, od magii po walkę, ze zdystansowanym, cynicznym podejściem.

Mimo faktu, iż jest to rasa silnie zmiliataryzowana, z barwną i długą historią podbojów, nie można przyjmować sztywnego założenia, że każdy popielec to twór maszyny wojennej. Wszystko zależy od miejsca urodzenia i wychowania, dziejów danej postaci, osobowości. Nie każdy żołnierz jest popielcem i nie każdy popielec jest żołnierzem.

Aktualnie gra pozwala nam na granie popielcem jednego z trzech Wysokich Legionów - Krwawego, Popielnego i Żelaznego. Askalon należy do Żelaznego Legionu, tak samo jak Czarna Cytadela. Popielcy należący do Krwawego i Popielnego Legionu mają status żołnierzy WYSŁANYCH NA MISJĘ DO ASKALONU. Jest to bardzo ważne, gdyż można popełnić kardynalny błąd. W dalszej części poradnika wyjaśnię to dogłębnie.

Wygląd

Całe ich ciało pokryte jest krótką sierścią o różnych kolorach oraz wzorach, często zbliżonych do tych spotykanych u lwów, gepardów oraz tygrysów. Mimo to, ich futro może również przypominać wzorem lamparta, ibrisa śnieżnego lub nawet kota domowego. Wielu z nich posiada grzywę porastającą tył ich głowy oraz schodzącą aż pomiędzy ramiona. Ogony męskich przedstawicieli tej rasy są pokryte krótkim włosiem, które jest wydłużone jedynie na końcu, podczas gdy u samic długa sierść znajduje się na całej jego powierzchni.

Popielcy posiadają sporej wielkości kły, które podkreślają ich mięsożerną naturę. Są one większe u samców, zwłaszcza te w dolnej części pyska. Głowę zdobią cztery rogi, z których dwie sztuki umiejscowione wyżej są dużo większe od tych, które wyrastają pomiędzy dwiema parami uszu.

Wygląd popielca

Uszy położone wyżej są w stanie odbierać wysokie częstotliwości dźwięku, nawet te będące ultradźwiękami, podczas gdy dolne służą do odbioru dźwięków niższych oraz infradźwięków. Mimo umiejętności odbierania tak szerokiego spektrum fal dźwiękowych, mogą mieć jednak problemy z poprawnym słyszeniem dźwięków o średniej częstotliwości, co, jako że są one używane w mowie ludzkiej, może dodatkowo pogarszać i tak już napiętą sytuację pomiędzy popielcami i ludźmi.

Posiadają również ostre pazury, które mogą przy wykonywaniu codziennych czynności z powodzeniem zastępować noże. Podczas walki wolą jednak korzystać z broni.

Popielcy zachowują postawę pionową, stojąc na tylnych łapach. Są przy tym wyżsi od przeciętnego człowieka o około połowę, ale ich budowa nie jest tak masywna, jak nornów, co przekłada się również na różnice w sile fizycznej. Kiedy stoją, preferują postawę lekko zgarbioną, jednak gdy chcą potrafią się bez żadnego problemu wyprostować. Kiedy się poruszają, nie musząc nic trzymać, popielcy przeważnie biegają się na czterech łapach w sposób zbliżony do zwierzęcego.

Małe popielce w momencie narodzin są już w pełni pokryte sierścią, mają otwarte oczy oraz w pełni sprawne odnóża. Wystarczy im zaledwie kilka dni, by nauczyć się przemierzać wraz ze swoją matką nawet najcięższe tereny. Zaczynają odżywiać się mięsem już w przeciągu pierwszego miesiąca swojego życia, kilkanaście miesięcy później stają się już zupełnie niezależne. Popielce dorastają w podobnym czasie, co ludzie.

Jeżeli dany popielec jest żołnierzem jednego z Legionów, jego ubiór będzie reprezentował dany Legion: czerwony to Krwawy Legion, szary to Żelazny Legion, czarny to Popielny Legion, pomarańczowy wraz z czerwonym to Płomienny Legion. Jeżeli natomiast nie jest na czynnej służbie, nosi co chce.

Hierarchia

Popielców można podzielić na tych należących do Legionów, jak i tych poza nimi. To kryterium jest ważne, gdyż będzie miało olbrzymie odbicie na charakterze postaci.

Ich społeczeństwo opiera się na wojskowej strukturze dowodzenia, do czego są przyzwyczajani już od małego. Prawdziwym głównodowodzącym jest Khan-Ur, uznawany za Pierwszego Imperatora. W hierarchii znajduje się ponad imperatorami wszystkich czterech Wysokich Legionów, mając przy tym uprawnienia do zarządzania całą popielczą armią. Obecnie nie ma nikogo, kto pełniłby tę funkcję, ponieważ żaden Popielec nie jest w posiadaniu artefaktu zwanego Pazurem Khan-Ur'a.

Aktualny ustrój Popielców można określić jako Kratokrację (czyli Oligarchię prowadzoną przez najsilniejsze jednostki). Obejmuje ona wszystkie cztery Wysokie Legiony. Każdy Legion ma swojego pierwszego głównodowodzącego, którego legion jest nazwany i prowadzony przez Imperatora, potomka bezpośrednio wywodzącego się z linii Khan-Ur'a. Powiada się, iż Imperator, który wejdzie w posiadanie Pazura, wykazując się przy tym ogromnymi zasługami, zostanie kolejnym Khan-Ur'em.

Wszystkie cztery legiony są całkowicie od siebie niezależne, zajmując swoje własne tereny i fortyfikacje będące także ich miastami-państwami. Trzy z nich, Popielny (Ash), Krwisty (Blood) oraz Żelazny (Iron) - są ze sobą sprzymierzone i razem pracują nad utrzymaniem swoich terenów, wciąż próbując podbić kolejne, jeszcze przez nich niezajęte. Czwarty legion, Płomienny (Flame) stał się niejako wyrzutkiem i obecnie bierze udział w wojnie domowej z resztą. Żaden z legionów nie pozwala pozostałej trójce na przejęcie nad nimi władzy, jednakże mimo to Żelazny Legion jest uznawany za ten, który odgrywa największą rolę na ziemiach Askalonu.

W czasie kryzysu, Wysokie Legiony mogą spotkać się na forum defensywnym, podczas którego najwyżsi rangą członkowie będący na danym terenie spotykają się, aby omówić plan rozwiązania problemu, niezależnie od tego na czym on polega - czy chodzi o odparcie wrogów, czy zarządzaniem ścieżkami ewakuacyjnymi uchodźców.

Więcej informacji dotyczących wspomnianych w tekście Legionów, zamieszczono poniżej:

Żelazny Legion

Włodarze Askalonu, stolica w Czarnej Cytadeli, przegonili ludzi z Askalonu nie zdobywając jednakże Ebonhawke. W tej chwili są w stanie wojny z duchami askalońskimi, które wyłoniły się po wydarzeniu znanym jako Foefire. Sukcesywnie zwalczają również Płomienny Legion, a ostatnio do tego doszedł problem przebudzającego się Mordremotha w Żelaznych Marchiach (Iron Marches). Imperatorem (wodzem) Żelaznego Legionu jest Smodur the Unflinching - znakomity inżynier i strateg, oddany żołnierz, ślepy na jedno oko. Żelazny Legion to znakomici technolodzy i inżynierowie, którzy napędzają maszynę wojenną popielców od strony technicznej.

Krwawy Legion

Zamieszkuje na wschód od Dalekich Dreszczogór, stolica w Krwawej Cytadeli. W szeregach tego Legionu wchodzą żołnierze pierwszych linii, oddziały szybkiej reakcji, pracujące nad swoimi umiejętnościami siania zniszczenia na polu bitwy. Ich wytrzymałość, siła i obeznanie są nieocenione na polu walki.

Do 1333 AE Imperatorem Krwawego Legionu był Bangar Ruinbringer - nieprzewidywalny popielec z awersją do ludzi, nie do końca zadowolony z zawartego pokoju między ludźmi a Legionami. Bangar sprzymierzył się z Jormagiem, pragnąc stać się Czempionem Smoka na miarę Dowódcy Paktu. Wywołał kolejną wojnę domową, tym razem między założonym przez siebie Dominium a lojalistami składającymi się z przedstawicieli wszystkich czterech Legionów, zwanych Zjednoczynymi Legionami. Po porażce Bangara, Imperatorem Krwawego Legionu została Crecia Stoneglow.

Popielny Legion

Miejsce zamieszkania nieznane, tak samo jak lokacja Popielnej Cytadeli, która ciągle ulega zmianie. Imperatorem jest młoda popielka - Malice Swordshadow, która pomagała Imperatorowi Smodurowi zawiązać porozumienie z ludźmi. Popielny Legion to domena szpiegów, skrytobójców, osób które preferują działania skryte, osłabiające wroga, Piąta kolumna.

Płomienny Legion

Inaczej nazywany "Złotym Legionem". Stolica w Płomiennej Cytadeli. Zamieszkuje tereny na północ od Askalonu, aż po góry Blazeridge. Imperatorem był Gaheron Baelfire, później władzę objął Trybun Burntclaw podczas prób wskrzeszenia Gaherona. Płomienny Legion uznawany był za fanatyków i zelotów, jako jedyny z Legionów czczący jakieś bóstwo. Obecnie Płomienny Legion nie jest już traktowany wrogo z powodu wkładu jaki wniósł w walkę z Dominium Bangara. Quasi-imperatorem został Efram Greetsglory, znosząc politykę dyskryminacji płciowej, odnawiając przymierza z pozostałymi Trzema Wysokimi Legionami.

Należy podkreślić fakt, że każdy Legion łowi przeróżne talenty, dlatego nie ma w tym nic dziwnego, że w Krwawym Legionie mogą się znaleźć osoby preferujące walkę na odległość, nieco podstępną, gdyż mogą być świetnymi zwiadowcami. Żelazny Legion może wziąć pod siebie Strażników czy Wojowników, którzy będą osłaniali swoich towarzyszy biegnących z moździerzami.


Legion nie wymaga stworzenia konkretnej postaci by się pod niego wpasować.

To styl podejścia do walki jest charakterystyczny dla danego Legionu. Żelaźni pragną pokazać swoją siłę ognia, podczas gdy Krwawi preferują skuteczną bitkę. Popielni z kolei preferują sabotaże i tym podobne.

Rangi militarne

Wojsko Popielców przedstawia naprawdę szeroki wachlarz rang. Bezpośrednio pod Imperatorów każdego legionu podlegają Trybuni. Rzadko kiedy każdy z legionów ma więcej, niż dziesięciu (przykładowo Żelaźni mają obecnie sześciu) a z ich biur sterowany jest cały obraz sceny wojennej obejmującej szerokie pasma zajmowanych terytoriów. Centurioni kierują przydzielonymi im Warbandami (Kompaniami) oraz koordynują zakrojone na szeroką skalę manewry, oczywiście za pozwoleniem Trybunów. Legioniści dowodzą swoimi Warbandami podczas misji i robią wszystko, aby poprowadzić ich ku zwycięstwu. Dowodzą żołnierzami każdego z legionów. Oficerowie nie mogą oficjalnie wydawać rozkazów żołnierzom z innych legionów, o ile nie otrzymają pozwolenia od Oficerów tych legionów.

Najniższą rangą we wszystkich Wysokich Legionach jest gladium, Popielec nienależący do żadnej z Warband. Są oni uznawani za gorszy sort, mówi się o nich jako o niegodnych szacunku i nieodpowiedzialnych - niezależnie od tytułów lub rang, jakimi wcześniej się posługiwali. Popielec znajdujący się z dala od swojej Warbandy z powodu przydzielenia go do działania na danym terenie lub gdy ma wykonać tam jakąś misję nie jest postrzegany za gladium.

Istnieją także inne rangi lub tytuły wewnątrz struktur Wysokich Legionów, takie, które nie wpasowują się bezpośrednio w łańcuch powiązań militarnych.

Wojskowe

  • Żołnierz - podstawowa jednostka Legionów, osoba, która należy do danej Bandy i czynnie wypełnia służbę.
  • Legionista - dowódca bandy. Na jego barkach spoczywa odpowiedzialność za swój oddział oraz wydawanie mu rozkazów.
  • Centurion - dowodzi zarówno swoją bandą, jak i Legionistami innych band. Może mieć pod sobą od 3 do 5 aktywnych oddziałów.
  • Pierwszy Centurion - w momencie gdy na polu bitwy znajduje się kilku Centurionów a nie ma nikogo wyższego rangą, wybierany jest Primus Centurion - pierwszy spośród równych.
  • Trybun - główni dowódcy w Legionie, odpowiadający Imperatorowi. To oni ustalają awanse, dowodzą centurionami, a każdemu z Trybunów podlega jakiś teren. Przykład: Trybun Żelaznego Legionu Tyranith Steelgrip odpowiada za region Steeleye Span.
  • Imperator - głowa Legionu. W danej chwili może być tylko jeden Imperator danego Legionu. Imperatorzy mają władzę absolutną nad Legionem.
  • Khan-Ur - głowa wszystkich Legionów. W tej chwili nie ma żadnego Khan-Ura.

Specjalne

  • Brevet - w momencie gdy nie ma żadnego przedstawiciela stopnia oficerskiego, dany popielec może zostać awansowany na Breveta, aby pełnić jego funkcję do czasu przydzielenia nowego dowodzącego.
  • Aide-de-camp - osobisty asystent Trybuna.
  • Quaestor - kwatermistrz Legionów, osoba mająca zmysł logistyczny.
  • Primus - nauczyciel w Fahrarze.
  • Scrapper - ranga karna. Scrapperami mogą być nawet całe bandy, wysłane do śmieciowych robót za niesubordynację lub inne przewinienia. Ranga ta nie musi być wyznaczona na stałe.
  • Gladium - osoba która nie należy do żadnej bandy. Mogła ją stracić na misji lub celowo od niej odejść, stawiając siebie wyżej niż rodzinę (w domyśle bandę). Jeżeli dana osoba znajdzie nową bandę, automatycznie przestaje być gladium. Popielcy z taką rangą są uznawani za dno, odszczepieńców nieraz niemile widzianych w Czarnej Cytadeli, która zresztą dla takich ma oddzielną dzielnicę - slumsy. Popielec, który straci bandę, musi zgłosić to Trybunowi, aby otrzymać rangę gladium. Jeżeli tego nie zrobi, jest uznawany za dezertera i ukarany. Grupy gladium mogą wnieść o stworzenie swojej własnej bandy, wtedy awansują w hierarchii do żołnierzy + legionista i mogą znów cieszyć się wszystkimi przywilejami. Niektórzy popielcy celowo odcinają się od Legionów i tym samym od własnego społeczeństwa.

Popielec może należeć do bandy złożonej tylko z jednej osoby - niego. Przykład jest w Personal Story - nasz bohater zostaje dalej jako Centurion, jednakże zostaje wysłany na misję, aby przyłączyć się do jednego z Zakonów Tyrii i być niejako pomostem między Legionem a wybranym zakonem.
Rolnictwo i inne rzeczy niezwiązane z wojskiem, lecz napędzające gospodarkę Cytadeli, są zostawiane osobom młodym, niedoświadczonym, lub emerytowanym. Dlatego najczęściej Primusami są starsi popielcy, a farmerami osoby młodsze lub takie, które odniosły rany uniemożliwiające czynną służbę.

Imiona

Imię popielcowi nadawane jest po narodzeniu, z kolei nazwisko osoba wymyśla sobie sama. Nie jest to jednak takie swobodne, jeśli dany popielec należy do Legionów.

Imiona popielców często powiązane są z ich kulturą (np. Pyre, Ember, Forge). Męskie mają dosyć ostry wydźwięk (często używane są mocno brzmiące spółgłoski, takie jak D, R, T, G, K, itd., co widać przykładowo w imionach Rytlock, Gron, Dinky), podczas gdy imiona żeńskie są nieco łagodniejsze (używane są np. C, L, S, Z, itd., przykładowe imiona to Bathea, Kalla, Elexus). Imiona obu płci zaczynają się przeważnie od mocno brzmiących spółgłosek, chociaż nie jest to regułą i występują od tego wyjątki. Imiona niektórych popielców są również mocno inspirowane mitologią grecką lub rzymską.

Ich nazwiska składają się z dwóch połączonych wyrazów, z których jeden (przyrostek bądź przedrostek) oznacza warbandę, do której należy dany osobnik (przykładowo Rytlock Brimstone jest z Warbandy Stone, a Scylla Rustcloud z warbandy Rust). Drugim słowem jest zazwyczaj takie, które w połączeniu z nazwą warbandy prezentuje osobowość, ideały, bądź historię danej jednostki.

Jeżeli popielec nie należy do jednego z czterech Wysokich Legionów, nie musi mieć nazwiska, może się przedstawiać przydomkiem, nadanym tytułem lub własnym, wymyślonym nazwiskiem.

Kultura

Popielcy to silnie zmilitaryzowana rasa, w dużej mierze dzięki ich technologii.

Popielcy są rasą, której zmilitaryzowana kultura oraz uformowane wokół niej społeczeństwo, technologia oraz stosunki interpersonalne skoncentrowane są na wojnie. Ich wychowanie polega na przyzwyczajaniu ich do obecnych na każdym kroku jednostek militarnych, które stają się częścią życia popielców już od najmłodszych lat. Zadania niezwiązane z wojskiem, takie jak farmerstwo oraz handel, mogą być zostawiane do wypełnienia przez młodych, emerytowanych lub rannych. Nieważne jednak, jakie czują powołanie, każdy Popielec zawsze będzie żołnierzem, a jego życie również będzie postrzegane przez pryzmat przynależności do wojska.


To tylko przykłady, Twoja postać może być zupełnie inna. Nie wprowadzamy schematyzmu ani tym bardziej go nie popieramy

Słabość oraz głupota pojedynczych jednostek jest traktowana z pogardą i może doprowadzić do sprowadzenia takiego osobnika do statusu gladium, bądź, w najgorszym wypadku, nawet do wymazania jego i jego imienia z kart historii tej dumnej rasy. Popielcy bardzo często przyłączają się do różnych Gildii, nieraz z rozkazu z góry. Ma to na celu pokazanie całemu światu jak potężna i silna jest ich rasa.

Banda dla popielca ma być jak rodzina. To w niej buduje się silne więzi, mające dodatkowo umocnić ich morale i spowodować, że okażą się silniejsi niż jakakolwiek inna formacja wroga.

Popielcy dosyć rzadko wiążą się w pary na całe życie, w większości preferują luźne związki. Istnieją jako rodziny, jednak dorośli nie utrzymują zbytnio kontaktu ze swoimi rodzicami lub potomstwem, czasem jednak organizowane są wydarzenia, które mają na celu podnieść reputację danej rodziny. Tak szybko jak kociak może być już odstawiony od karmienia mlekiem matki, czyli mając około roku, zostają włączeni do Fahrar jednego z Legionu rodziców.

Fahrar stają się pierwszą Warbandą dla małych Popielców, gdzie są oni szkoleni jako jednostka wojskowa pod przewodnictwem dorosłego osobnika, przy czym sami są traktowani jako dorośli, jeśli uzna się, że dana Warbanda nie wymaga już dalszego nadzoru. Kociaki są uczone jednoczenia się oraz odnajdowania się w ich własnej strukturze socjalnej, przyjmując przy tym jedną wspólną nazwę swojej jednostki, która to jest traktowana jako ich nazwisko. Mimo iż rodowody są powszechnie uznawane oraz rodzice są znani, nie mają oni prawie żadnego wpływu na dorastanie swojego dziecka, gdyż to Warbanda jest postrzegana za rodzinę każdego Popielca, i to z nią każdy z nich jest połączony więzami lojalności, a powiązania między nimi są silniejsze niż w rodzinach jakiejkolwiek innej rasy. Może się zdarzyć jednak, że niektórzy odchodzą, zmieniają lub tracą swoją bandę. Taka sytuacja przeważnie pozostawia głęboką ranę na honorze takiego osobnika, podczas zmiany Warbandy zobowiązuje się do zmiany swojego dotychczasowego drugiego imienia musząc przy tym dopasować się do nowej drużyny jak najszybciej, jeśli chce przeżyć. Mimo wszystko, Popielcy częściej wolą stają się po prostu Gladium niż ponownie ryzykować utratę powiązań z towarzyszami.

Podczas gdy uciski Płomiennego Legionu na Popielczynie (Popielki) dobiegły końca, przedstawiciele obu płci są znów traktowani na równi. Oni sami również nie eksponują swojej odmienności, co widać na przykład po stylu ubierania się.

Popielcy, szczególnie Ci z Żelaznego Legionu, stawiają technologię ponad magią (więcej w dziale "Technologia"). Wielu z nich sceptycznie się odnosi do użytkowników magii z powodu historii z Płomiennym Legionem. Niemniej jednak, jak było powiedziane wyżej, Legiony szukają każdego talentu, nawet magicznego (dobrym przykładem może być sam Rytlock Brimstone, który staje się Revenantem na potrzeby walki z Mordremothem). Popielcy są rasą bardzo rozwiniętą pod względem technologicznym, ich kuźnie cechują się produkcją o jakości przewyższającej krasnoludzką, a ich technologia militarna, w skład której wchodzą na przykład: produkcja broni, maszyn bojowych, produkcja masowa oraz pionierstwo w kwestii projektowania oraz budowy maszyn latających oraz łodzi podwodnych, jest owiana powszechną sławą i może budzić grozę. Wytwarzane przez nich pistolety oraz strzelby charakteryzują się szczególnie precyzyjnym wykonaniem. Nie można jednak zapomnieć o tym, że nie wszystkie ich wynalazki służą do siania zniszczenia - Popielcy są również znani z urządzeń należących do najwyśmienitszych osiągnięć zegarmistrzostwa, są także autorami wielu napędzanych sprężynowo maszyn działających w całej Tyrii. Szybki rozwój technologii umożliwił im również opracowanie prasy drukarskiej, dzięki czemu rozpowszechnienie języka Nowokrytańskiego stało się możliwe.

Popielcy odrzucają wiarę w bogów. Czcią obdarzają jednostki wyjątkowe, silne, które własną pracą i determinacją osiągają sukcesy - Kalla Scorchrazor, Pyre Fierceshot. "Polegaj na żelazie, nie fałszywych bogach". Popielcy uznają istnienie ludzkich bogów, aczkolwiek uważają, że nie są warci czci.

Popielcy aktualnie borykają się z problemem askalońskich dusz zmuszonych do walki w wyniku Foefire (lub jak kto woli Złowrogiego Ognia). Król Adelbern odprawił rytuał, zmuszając wszystkich obrońców Askalonu do utraty swoich materialnych ciał. Teraz ich duchy, wiecznie odradzające się, są w stanie wojny z Czarną Cytadelą. Dopóki popielcy nie odnajdą sposobu, by cofnąć następstwa klątwy, wojna ta będzie trwała w nieskończoność.

Innym kłopotem jest stała walka z Płonącym Legionem. Mimo pokonania Gaherona, Płomienny Legion ma spore rezerwy sił na północy, gdzie toczą wojnę dodatkowo z Krawawym Legionem w jego ziemiach ojczystych.

Traktat pokojowy z ludźmi to mimo wszystko jeszcze kruche porozumienie. W wyniku prób dogadania się z ludźmi powstała organizacja zwana Renegatami - są to dezerterzy, którzy opuścili Legion nie zgadzając się na pokój z ludźmi. Ich odpowiednikiem u ludzkiej rasy są Separatyści. Obydwie siły często dają się we znaki popielcom z Legionów. Popielcy różnie podchodzą do pokoju z ludźmi. Niektórzy przyjmują to z entuzjazmem, zadowoleni, że w końcu można odpocząć od tej wyczerpującej wojny. Inni są sceptyczni, a jeszcze inni podchodzą do tego z dużym dystansem i niechęcią. Nie było jednak przypadku w którym popielec zdobył się na zabicie człowieka po wprowadzeniu traktatu pokojowego. Przedstawiciele obydwu ras mogą do siebie podchodzić z niechęcią, jednakże zdają sobie sprawę z paktu o nieagresji. Należy pamiętać, że w przypadku popielca był on uczony w fahrarze niechęci do ludzi. Dopiero nowe pokolenie, wychowywane po traktacie pokojowym (czyli kocięta które na dobrą sprawę mają 3 lata) są uczone inaczej. Nie każdy popielec jednak nienawidzi ludzi, nie można tego schematyzować.

Ogromne połacie zamieszkiwanego przez popielce terenu zostały przekształcone w rancza oraz pola, aby hodować trzodę oraz pozyskiwać dla niej pożywienie na czas zimy. Bydło, owce, dziki, dolyaki i pożeracze (z ang. devourery) są ich głównymi źródłami pożywienia. "Festiwale Mięsne" (takie jak np. Meatoberfest) są organizowane jako wydarzenia kulturalne.

Organizacje

Adamant Guard

Strażnicy Czarnej Cytadeli, należący do Żelaznego Legionu. Organizacją tą rządzi Trybun Bhuer Goreblade. Służą jako policja w Cytadeli, interweniując w przypadkach naruszenia praw odwiedzających, szczególnie ludzi, pilnując bramy asurańskiej i trzymając duchy z ruin pod Cytadelą w ryzach.

Renegaci

Dezerterzy, ich hierarchia i dowództwo pozostaje nieznane od czasu zabicia Ajaxa Anvilburna. Ich celem jest uzmysłowienie Legionom, że pokój z ludźmi nie ma prawa bytu i należy się ich pozbyć raz a dobrze.

Fahrar

Kocię rok po narodzeniu jest oddawane do jednego z fahrarów danego Wysokiego Legionu. Oznacza to separację z rodzicami i pełne oddanie się nauce. Fahrary są to więc obozy szkoleniowe, w których Primus, czyli nauczyciel, uczy młodego popielca oddania, walki i zgrania z drużyną. Już na etapie fahraru powstaje pierwsza Banda. Rodzice popielca nie mają nic do powiedzenia w kwestii szkolenia swojego kociaka. Mogą go odwiedzać, ale jest to niewskazane. Na etapie fahraru to banda staje się nową rodziną młodego popielca.

Technologia

Popielcy mają wysokie zamiłowanie do technologii. Ich myśl techniczna oparta jest na złożonych mechanizmach zębatkowych czy parowych, zaś sama technologia najbardziej jest ukierunkowana na przemysł zbrojeniowy.

Zdobyczami popielczej technologii są:

  • Czarna Cytadela
  • czołgi
  • transportery
  • broń palna
  • druk
  • łodzie podwodne
  • statki powietrzne
  • prasy drukarskie

Na co zwracać uwagę w grze RP popielcem?

  • Jeżeli należysz do innego Legionu niż Żelazny to zostałeś/aś wysłany/a na misję do Askalonu by wesprzeć sojuszników z Żelaznego Legionu.
  • Czarna Cytadela nie jest domem wszystkich popielców. Każdy Legion ma swoją.
  • Twój popielec ma pysk dachowca - słodkie oczka, mały nosek, malutkie ząbki i najlepiej jeszcze ulizane różowe włosy. Wśród Legionów zostałby wyśmiany i uznany za ciotę, a dla takich nie ma miejsca w wojsku.
  • Twój popielec jest bliskim krewnym któregoś z Imperatorów. Nie ma takiej możliwości. Drzewo genealogiczne Khan-Ura jasno wykrystalizowało spadkobierców.
  • Piastujesz wysoką rangę, stąd uważasz, że możesz wziąć sobie kilka warband, by pomóc Lidze podczas jakiegoś zadania. Błąd. Granie popielcem to przyjęcie surowego klimatu wojska. Twoi przełożeni nie pozwoliliby Ci ot tak zabrać sobie kilka oddziałów.
  • Popielcy nie są wilkołakami niepanującymi nad swoimi instynktami. Wręcz przeciwnie. Popielców szkoli się na żołnierzy idealnych, stąd poza treningiem siłowym, dochodzi do tego panowanie nad sobą i zdolności pracy w grupie.
  • Jeżeli przyjmujesz status Gladium, jesteś wolnym obywatelem Tyrii. Jednakże w Czarnej Cytadeli i przez każdego żołnierza zostaniesz potraktowany jak śmieć. Chyba że działasz w jakiejś organizacji bądź masz chwalebne czyny na swoim koncie.
  • Naturalnie jesteś silniejszy od człowieka, asury lub sylvari, ale nigdy siłą nie dorównasz przeciętnemu nornowi.
  • Twój ogon może okazać się bardzo pożyteczną częścią ciała. Po co zamykać drzwi łapą, jak można to zrobić ogonem? Chlaśnięcie nim komuś przez twarz również nie należy do przyjemnych.

Osoby kontaktowe w sprawach fabularnych dotyczących popielców:

  • Falkner (Redlock.5327)