Svala Ivarsdottir

Z Liga Sześciu Filarów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Svala Ivarsdottir
SvalaAvatar.png
Rasa

Norn

Płeć

Kobieta

Wiek

56 lat
Urodzona 5 dnia Sezonu Zefira 1275

Tytuły
  • Cmentarna aktorka
  • Piwna zielarka
  • Złote Oczko
  • Wydra i Kruk
Klasa

Nekromanta

Powiązane organizacje

-

Aktualne zajęcie

Rozwiązywanie problemów natury magicznej za pieniądze,
w szczególności sprawy nieumarłych, uwięzionych duchów,
niewyjaśnionych wizji, koszmarów czy klątw;
warzenie eliksirów i ziołolecznictwo; nauczanie Iyowenn

Rola w Lidze

-

Filar

-

Znana rodzina

Ivar Żelazny Sierpowy - ojciec
Ingrid Uduchowiona - matka
Olaf Złotousty - starszy brat
Gustav Sokoli Wzrok - młodszy brat

Bliskie osoby

Iyowenn - uczennica

Status postaci

Alternatywna

Śmierć to tylko kolejna ścieżka, którą wszyscy musimy podążyć.

— J.R.R. Tolkien

Kruk, to najsilniej czczony przez Svalę Duch Dziczy.

Motyw muzyczny dla tej karty postaci

Svala Ivarsdottir, tytuowana również Cmentarną aktorką, Piwną zielarką, Złotym Oczkiem a także Wyderą i Krukiem to przedstawicielka rasy norskiej, której ciemna karnacja sugeruje wiele lat życia spędzonych poza Dreszczogórami. Wychowana w niewielkiej rodzinie Ivara Żelaznego Sierpowego i Ingrid Uduchowionej, którzy spłodziwszy trójkę dzieci - Olafa Złotoustego, Svalę oraz Gustava Sokoli Wzrok, osiedlili się w Gendarran Fields. Swoje życie poświeciła na tworzenie legendy, chcąc być chwaloną w pieśniach jako silna i odważna nekromantka. Doświadczenia w swojej profesji nabrała pod okiem mistrza, norna z Dreszczogór którego imienia woli nie wspominać, lecz to dzięki niemu w pełni poznała nekromancję, jej zalety oraz wady. Tym sposobem zna większość zaklęć, a jako specjalizację wybrała magię śmierci oraz szkodzenie wrogom za pomocą klątw, wywołujących przeróżne przypadłości. Swoją wiedzą oraz zdolnościami nie lubi się afiszować, jest raczej jedną z tych nornek które cieszą się darami Ducha Kruka - inteligencją, mądrością, powściągliwością. W przeciwieństwie do wielu przedstawicieli swojej rasy, Svala pozwala sobie na balowanie raz na jakiś czas, ale wtedy korzysta z okazji do upadłego. Najczęściej nosi na sobie albo luźną sukienkę, lub wyzywające szaty, które wskazują na jej pazur. Jej bronią jest różdżka, fiolki z eliksirami oraz jedno lub więcej ożywione ciało.

Wygląd

Nornka średniego wzrostu i ciemnej karnacji, co świadczy o wielu latach przebytych poza Dreszczogórami. Kruczoczarne włosy, spięte z tyłu, duże, piwne oczy które utkwione w kimś sprawiają wrażenie, jakby spojrzenie wwiercało się w drugą osobę. Cienkie, delikatne brwi i niewielki nos a także pełne usta. Na linii oczu wykonany został tatuaż. Smukła sylwetka, niemniej wabikiem na psy nie jest - posiada ciałka tam gdzie trzeba, czego nie wstydzi się pokazać. Jej ciemna skóra pomimo wieku zachowuje młody wygląd, aczkolwiek nigdy nie jest gładka - zawsze można się na niej dopatrzeć świeżych śladów po strupkach, pęknięciach czy zdarciach. Nosi na sobie zwyczajną, wiejską sukienkę stylizowaną na te ludzkie, albo bardziej "drapieżne" szaty, odsłaniające jej pełne piersi czy nogi. Nie posiada na ciele widocznych blizn. Prawie zawsze można zauważyć, że Svala ma przy sobie swoją różdżkę, pas z sakiewkami oraz eliksirami a także czaszkę norna, przypiętą przez oczodoły do pasa z pomocą metalowego karabinka.

Charakter

Svala nie należy do osób, które najpierw coś robią, a potem myślą. Wręcz przeciwinie, woli najpierw zastanowić się nad tym co powie, zanim niechcący sprowokuje walkę. Nie należy do osób, które są zwolennikami rozwiązań siłowych, wręcz stara się unikać przemocy jeżeli to możliwe i nie godzi to w jej honor. A trzeba wiedzieć, że cios w godność Svali kończy się zazwyczaj cichą nienawiścią nornki do danej osoby. Nie jest tak bezpośrednia jak inni nornowie. Bywa zgryźliwa i szorstka, jeżeli przeszkadza jej się w trakcie warzenia eliksiru czy zastanawianiu się nad czymś. Normalnie jednak nie sprawia wrażenia osoby, która szukałaby zaczepki. Wręcz przeciwnie, przez lata tłuaczki od wsi do wsi, gospodarstwa do gospodarstwa Svala nauczyła się wykorzystywać napotkane osoby i ich problemy jako potencjalne źródło zarobku, tylko jeśli problem dotyczy natury niespokojnych duchów, uroków, nieumarłych lub da się rozwiązać z pomocą odpowiedniej mieszanki ziół czy eliksiru. Pomimo początkowego dystansu, stara się mimo wszystko nawiązywać solidne znajomości. Nieraz przekonała się o tym Iyowenn, między innymi wtedy gdy Svala postanowiła przyjąć ją na uczennicę. Nornka jest silnie wierząca. Duchami, którymi oddaje największą cześć jest Duch Kruka oraz Duch Wydry, licząc na bogate błogosławieństwo tego drugiego. Lubi dobre opowieści i alkohol jak każdy norn, ale nie należy do osób przesadnie rozrywkowych. Jeżeli ma zabalować, to raz na jakiś czas, ale porządnie. Na moot woli przyjść z trzema porządnymi opowieściami do przekazania, niż z jedną byle jaką o pięćsetnym polowaniu na tę samą zwierzynę.

Umiejętności

Nekromantka, zielarka, a także kucharka, która całkiem nieźle radzi sobie w terenie. Z uwagi na wykonywany zawód, bardzo często wykorzystuje swoje zdolności nekromantki do rozmowy z duchami, by pomóc im rozwiązać sprawy doczesne i odesłać dalej. Co się tyczy jej doświadczenia jako nekromantki - jest całkiem duże. Jej mentor zadbał o to, by nie była jednym z tych, którzy wybierają tylko jedną szkołę magii, zaniedbując pozostałe. Po długich latach ćwiczeń: rzucania zaklęć, przypalania sobie brwi, rozrywania naskórka czy łamania przypadkowo kości Svali udało się rozwinąć każdą z umiejętności ówcześnie znanych jej mentorowi. Sama natomiast postanowiła rozwijać się w kierunku magii śmierci oraz rzucania klątw, pozostawiając pozostałe szkoły umiejętności na takim poziomie, jaki osiągnęła podczas nauki z mentorem. Co tyczy się ziołolecznictwa - tę wiedzę nabyła od swojej matki. Mimo iż Svala nie widzi siebie w roli wiejskiej zielarki, to nie odmówi przygotowania wywaru który stawia na nogi po trzech dniach mootu, czy zwiększy percepcję. W przeciwieństwie do niektórych, eliksiry warzone przez Svalę z reguły posiadają efekt uboczny, nieraz negatywny.

Nekromantka

Szkoła magii Stopień biegłości Opis znanych umiejętności
Magia śmierci 5/5 Svala poświęciła swoje życie na studiowanie śmierci pod wieloma aspektami. Owocem tego jest biegłe opanowanie Magii śmierci, a co za tym idzie przywoływanie sług. Spomiędzy dwóch szkół przywoływania, nornka wybrała ożywianie martwych ciał i przywiązywanie ich do swojej woli. Z uwagi na fakt, że żadnego ciała nie można trzymać przy życiu cały czas i uchodzi to w niektórych społeczeństwach za niemoralne, Svala woli ożywiać trupy tylko, gdy jest taka potrzeba. Ożywione ciało może od razu po ożywieniu wykonywać polecenia swojej mistrzyni, lub Svala może wymusić w nim mutację, np. wydłużenie kości paliczków i zaostrzenie ich, aby ataki były skuteczniejsze. Każda mutacja wymaga dodatkowego zaklęcia, nałożonego na trupa. Ciało może również zostać rozerwane na strzępy poprzez wymuszenie jego eksplozji, co powoduje oblanie danego obszaru juchą. Jeżeli w odległości nie ma żadnego ciała, Svala może rzucić czaszkę Jacusia, z pomocą zaklęcia "dorabiając" cały jego szkielet i kość udową do bicia przeciwników po gębach. Jacuś jest bardzo podatny na obrażenia, stąd jego zniszczenie nie jest wcale trudnym zadaniem.


Ponadto, dzięki znajomości magii śmierci Svala potrafi przywołać kościane łapska spod ziemi, by na chwilę zatrzymać przeciwnika lub użyć ich do innych celów.

Klątwy 5/5 Umiejętność rzucania klątw w walce w głównej mierze opiera się na dwóch rodzajach ataków różdźką - utworzenie pocisku lub wystrzelenie nieprzerwanego strumienia energii. Pierwsza opcja jest dość oczywista - wymach różdżką, stworzenie pocisku i ciśnięcie nim we wroga. Podstawowe klątwy to takie, które wywołują przypadłości takie jak: spowolnienie, okulawienie, uczucie chłodu, krwawienie zewnętrzne, zatrucie, osłabienie, męka wywołana przy poruszaniu się, otumanienie czy nawet zakleszczenie w jednym miejscu. Pocisk, który trafia w ciało zazwyczaj nie czyni żadnej krzywdy ofierze przy pierwszym kontakcie, za to klątwa zaczyna działać po około 2 sekundach, za wyjątkiem okulawienia, unieruchomienia i otumanienia. Drugi typ rzucenia klątwy, polegający na nieprzerwanym przesyłaniu przypadłości strumieniem energii z różdżki do ciała ofiary polega na stopniowym zwiększaniu (stackowanie) siły klątwy, np. otwierania się kolejnych krwawiących ran im dłużej strumień styka się z ciałem przeciwnika. Taki strumień można z łatwością przerwać chowając się za jakąś zasłoną, lub zasłaniając się jakimkolwiek przedmiotem.


Klątwy o znacznie dłuższym działaniu, np. koszmary nocne wymagają odpowiedniego przygotowania, nierzadko kilku odczynników i czasu. Z uwagi na to, niemalże niemożliwym jest narzucenie ich w trakcie walki. Umiejętności w zakresie posługiwania się klątwami pozwoliły opanować Svali takie zaklęcia, jak przeniesienie przypadłości z jednej osoby na drugą jeżeli stoją niedalej, niż 5 kroków od siebie, przy jednoczesnym okaleczeniu samej siebie a także umiejętności z zakresu przyzwania trujących obłoków czy przeniesienia przypadłości z siebie na drugą osobę i na odwrót.

Zbieranie dusz 3/5 Gromadzenie Sił Życiowych z martwych ciał i przeznaczanie ich na okrycie swego ciała Całunem to jedna z podstawowych umiejętności, jaką nekromanta powinien umieć. Svala nie podąża za nowym trendem, stąd jej Całun jest zwyczajny. Służy do absorbowania ciosów i zaklęć, a także do formowania zaklęcia zielonej kuli Siły Życiowej, która jednak do najsilniejszych czarów w arsenale Svali nie należy.


Związane z tą szkołą magii nekromanckiej umiejętności spektralne Svala opanowała na podstawowym poziomie - Spektralny Pancerz, Chwyt, Spacer z możliwością powrotu nie dalej, niż na 40 kroków oraz Spektralna Ściana.

Magia krwi 3/5 Sztuki wykradania przeciwnikowi życia i leczenie nim samą siebie Svala nigdy nie zgłębiała ponadto, co wymagane było jako minimalne zaliczenie u jej mentora. Zaklęcia z tej szkoły magii rzuca naprawdę rzadko, a polegają one na wyczarowaniu różdżką niewielkiej kuli, która po zetknięciu się z nieosłoniętą częścią ciała (goła, lub tkanina) fizycznie przybierze postać zębów, wgryzających się w ciało. Takie ugryzienie nie pozostawia widocznej rany, lecz przeciwnik poczuje niewielki ubytek sił witalnych, które przekazane zostają nornce. Svala nigdy nie interesowała się leczeniem siebie czy innych przy pomocy tej szkoły magii.


Jeżeli chodzi o studnie, Svala najczęściej korzysta ze Studni Krwi, by leczyć siebie i swoje nieumarłe sługi, gdy stoją przy niej. Pozostałe zaklęcia studni zna, niemniej nie używa ich ponieważ nie pozwala, by wróg podszedł za blisko.

Złośliwość 3/5 Zadawanie cierpienia bardziej "bezpośrednimi" atakami nigdy nie imponowało Svali. Co prawda, potrafi wyczarować różdżką niewielkie kule raniące przeciwników nekromanckim ogniem, aczkolwiek z reguły woli zadawać powolne cierpienie wrogiej istocie sprowadzając na nią klątwy.


Svala nie używa sygnetów, co nie oznacza, że nie potrafi się nimi posługiwać.

Żniwiaż 0/5 Svala nie podjęła nauki tego rodzaju nekromanckiej magii, a co za tym idzie, nie opanowała raniących przeciwników krzyków, ani nie wymachuje mroczną kosą.

Zielarka

  • Przygotowywanie eliksirów na bazie zebranych ziół z okolicy
  • Wiedza alchemiczna
  • Eliksiry przygotowane przez Svalę przeważnie oprócz efektu pozytywnego posiadają efekt negatywny, który najczęściej pojawia się dopiero pod koniec działania eliksiru jako swoisty "zjazd".
Nazwa eliksiru Opis działania eliksiru
Mieszanka wichrostopia Użytkownik porusza się szybciej czy to biegiem czy chodem, a jego kroki stają się cichsze na czas działania eliksiru (1m). Po skończeniu działania użytkownik odczuwa ścierpnięcie stóp (1m).
Olej trzeźwej myśli Użytkownik staje się mniej podatny na ogłuszenia, otumanienia i oślepienia (1m). Po skończeniu działania użytkownik czuje ucisk w skroniach (1,5m).
Napój stalowej skóry Użytkownik nie odczuwa bólu z zadawanych ran fizycznych i magicznych, jego skóra przybiera stalowy odcień (15s). Każda rana otrzymana podczas działania napoju zostaje odciśnięta na stalowej skórze - cięcie mieczem będzie rysą, zaklęcie nadpaleniem, pocisk wyżłobieniem itp. Po skończeniu działania każda rana zadana mieczem, pociskiem lub zaklęciem staje się odczuwalna przez użytkownika jako połowa swej pierwotnej siły (efekt natychmiastowy). [wizerunek tego eliksiru może ulec gruntownej przemianie po skonsultowaniu z Radnymi]

Pozostałe

  • Tropienie - poziom podstawowy.
  • Gotowanie - jeżeli ktoś ma wystarczająco odwagi by spróbować dania przygotowanego przez Svalę uprzednio widząc jak grzebie przy martwych ciałach, to czeka go niespodzianka.
  • Czytanie i pisanie.
  • Nawiązywanie kontaktu z duchami i istotami spoza Tyrii - wszystko zależy od szczęścia, sytuacji, okoliczności (a przede wszystkim od zdania MG).
  • Rysowanie - może to nie dzieła sztuki, niemniej potrafi mniej więcej oddać na papierze to, co ma na myśli.

Ekwipunek i odzież

Svala najczęściej pojawia się w dwóch ulubionych kreacjach - chłopskiej sukience lub szatach nekromantki. Zależnie od tego, czy wybiera się na jakieś zlecenie, czy po prostu przechadza się po dworze, nosi przy sobie pas z dwoma sakiewkami, jedna na pieniądze a druga pusta, podłużnymi fiolkami z eliksirami oraz metalowym karabinkiem który trzyma czaszkę Jacusia. Zawsze przy sobie nosi futerał z różdżką przy prawym biodrze. Jeśli jest w podróży, lub musi zabrać na zlecenie trochę więcej rzeczy niż jest stanie przypiąć do pasa, wtedy zabiera ze sobą najzwyczajniejszy w świecie plecak.

Chłopska sukienka Szaty nekromantki
SvalaCiuchyZwyczajne.png SvalaCiuchyNecro.png
Zwiewna sukienka i legginsy materiałowe. Buty, rękawice oraz gorset są robotą wiejskiego garbarza, u którego Svala zatrzymała się niegdyś podczas jednego z zadań. Czerwony kwiat przy szyi jest sztuczny. Czarne szaty ze złotymi wstawkami. Wokół ramion, na kołnierzu przyczepione są piękne krucze pióra. Metalowe czaszki reprezentują upodobanie Svali do magii śmierci. Tkanina, dobrze przylega do jej ciała, połączona jest dodatkowymi paskami z przodu, nie psując ogólnego wyglądu dekoltu. Spodnie mają na sobie elementy kamieni ley-line, choć nie są naładowane. Płachta, zakrywająca tyłek nornki posiada dwa wycięcia z boku, na wysokości ud. Pas, którym spięte są spodnie swobodnie zwisa mniej wiecej do poziomu kolan. Dodatkowo nosi wysokie buty, do kolan.

Legenda

Svala posiada silny instynkt stworzenia swojej własnej legendy. W przeciwieństwie do nornów, którzy chcą swoją sławą zawojować Dreszczogóry przy pomocy miecza i topora, nornka woli dać o sobie znać w całej Tyrii. Postanowiła, że jej umiejętności nekromantki uwiecznione zostaną w pieśniach skaaldów, wierszach poetów czy obrazach malarzy. Niemniej, podróżowanie po kontynencie w miejsca, gdzie nie mieszkają nornowie równoznaczne jej z brakiem docenienia dla kultury nornów, a tym bardziej starań Svali. Dlatego też, w ciągu swojego życia, uhonorowano jej czyny raptem kilka razy:

  • Cmentarna aktorka - tytuł nadany po uwolnieniu zbłąkanego ducha aktora, który zmarł na wylew w trakcie wystawianej sztuki, której sam był aktorem. Chęć dokończenia dzieła trzymała go w tym świecie tak długo, że Svala musiała znaleźć sposób na dokończenie przedstawienia. W tym celu, naprzekór prośbom starszego ludzkiej wioski w której wykonywała zlecenie, ożywiła trzy trupy, które posłużyły jako aktorzy grający Askalońskich wojowników, którzy kajali się przed swym dowódcą za tchórzostwo.
  • Piwna zielarka - tytuł nadany jej przez warbandę Ginger, za nawarzenie piwa w starej bimbrowni odkrytej w askalońskich ruinach. Jeżeli wierzyć opowieści popielców, to Svala uwarzyła piwo z zebranych w okolicy szyszek chmielu i innych ziół, a po nim popielcy byli w stanie nie jeść przez prawie tydzień, dopóki posiłki przysłane przez Cytadelę nie uwolniły ich i nornki z potrzasku askalońskich ruin. Nigdy więcej tego piwa banda Ginger pić nie chciała.
  • Złote Oczko - tytuł nadany przez asury za odnalezienie złotego kryształu pamięci, który przepadł po wybuchu Thaumanovy. Nie wiadomo co było zapisane na krysztale, niemniej asury w czarno-czerwonych odzieniach dobrze za to płaciły, przez co Svala mogła kupić sobie nowe ubrania. Kryształ faktycznie wyglądał jak oko i tak samo pomyślał sobie skritt, który był w posiadaniu kryształu, a brakowało mu gałki ocznej. Nośnika danych nie można było tak łatwo wygrać, bowiem skritt wypełnił sobie nim pustkę po utraconym oku. Svala była zmuszona grać z nim w karty o kryształ, przerżnęła prawie wszystkie części garderoby, lecz los uśmiechnął się do niej pod koniec.
  • Wydra i Kruk - tytuł nadany w gospodarstwie norskim, które znajdowało się na południu Dreszczogór. Wskazuje na wyznawane przez Svalę Duchy Dziczy. O ile Kruk nie jest żadną niespodzianką, tak złożenie ofiary Duchowi Wydry było dla lokalnych nornów zaskoczeniem. Mało kto uznaje istnienie tego Ducha.

Plotki

Znasz ciekawą plotkę? Napisz ją!

Ylvakartadol.png