Ylva

Z Liga Sześciu Filarów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ylva Guvisdottir
Portretylva.png
Rasa

Norn

Wiek

37

Płeć

Kobieta

Klasa

Wojownik

Rola w Lidze

Towarzyszka

Filar

Wolność

Tytuły
  • Piskliwa
  • Bratobójczyni
  • Zguba Revelana
  • Poskramiaczka topielców
  • Pogromczyni Krwawej Moa
  • Zabójczyni Sahloknira
  • Wilczyca pustyni
  • Okrutna zjawa
Znana rodzina
  • Guvi Zmęczony (ojciec)
  • Helga Trzy Noże (matka)
  • Inga Wytrwała (siostra)
  • Javi Zguba Szamanów (siostra)
  • Ragnar Spasiony (brat)
  • Ase Gnębicielka (siostra)
  • Wulfred Opętany (brat)
Status postaci

Alternatywna


Z drogi bo idę!

— Ylva

Motyw muzyczny dla tej karty postaci

Wygląd

Ylva jest rudowłosa i posiada cechy wyglądu specyficzne dla takich osób. Naturalnie ma bardzo jasną karnację, ale w wyniku przeniesienia się z Dreszczogór do Kryty i podróży po świecie, jej skóra zrobiła się nieco ciemniejsza. Duże, zielone oczy, wąskie usta, drobny nos i uwydatnione kości policzkowe nadają jej dziewczęcego wyglądu. Ciało ma dosyć smukłe, nie mocno umięśnione, naznaczone na karku, łydkach, ramionach, boczkach i plecach tradycyjnymi tatuażami. Na jej twarzy nie jest widoczna żadna blizna, ale na lewym policzku można z bliska zauważyć, a po dotyku wyczuć dobrze wyleczoną bliznę po cięciu grubym pazurem. Na lędźwiach posiada poziomą bliznę po cięciu czymś ostrym. Między lewym obojczykiem a lewą piersią posiada inną bliznę - czerwoną plamkę o średnicy kieliszka wódki. Włosy ostatnimi czasy tapiruje z przodu, zaplata gruby warkocz do tyłu i dwa mniejsze po bokach, opadające na ramiona aby nie przeszkadzały w trakcie walki. Paznokcie ma przypiłowane by również nie zawadzały.

Charakter

Z charakteru, Ylva jest typową nornką. Pewna siebie, niezależna, czasami zarozumiała ale na pewno z dobrym poczuciem humoru. Nie mniej jednak można w jej charakterze dostrzec także inne cechy, które nie rzucają się w oczy od razu. Jest to wyrozumiałość i współczucie - cechy te pozostały jej od dzieciństwa. Należy do tego "lepszego sortu" nornów, mianowicie jest gościnna i nie chełpi się usilnie swoimi dokonaniami, ale nie zapomni o nich wspomnieć. Posiada silne więzi rodzinne i pragnie o nie dbać, szczególnie po incydencie z jej bratem Wulfredem. Ylva ma skłonność do traktowania niektórych słabszych i mniejszych od niej jak dzieci, w tym przypadku na pewno można powiedzieć tak o asurach, które nie kładą nacisku na swoją intelektualną wyższość. W przypadku, gdy zauważa kogoś kto wygląda jakby potrafił sobie radę w życiu dać bądź posiada jakieś godne osiągnięcia, wtedy zachowuje swoją pewność siebie. Ylva (co z w skandynawskich językach znaczy "wilczyca" ,) silnie wierzy w Duchy Dziczy, swoje życie zawierzając Wilkowi. Idąc przez życie stara się zrozumieć ich nauki, dopatrywać się znaków przez nich pozostawionych na jej drodze. Nie wyklucza istnienia pomniejszych Duchów Dziczy i gdy przychodzi pora, oddaje im należytą cześć. Podczas polowań, a także przed i po, często zwraca się z prośbą do odpowiedniego Ducha lub wszystkich naraz o pomyślność. Nie podchodzi z lekkością do powierzonych obowiązków, ale też niełatwo jej wcisnąć jakąś robotę do wykonania. Raczej woli podążać swoimi ścieżkami i dopiero wtedy, gdy zdecyduje że chce się za coś wziąć, to się bierze. Ma tendencję do picia alkoholu, jak to każdy norn, lecz jak sama powiedziała, nie jest to jej główny cel w życiu. Swoją legendę Ylva pragnie oprzeć na podróżach i doświadczeniach, o których mogłaby opowiadać w karczmach i gospodach.

Ekwipunek

Ylva nie nosi wiele przy sobie, jeśli nie musi. Chodzi w lekkich zbrojach, typowych dla nornów, aby nie krępować sobie ruchów i nie paść od gorąca. Poza tym, zawsze ma przy sobie sztylet przy pasie, mieszek z pieniędzmi, bole, sygnet rodzinny, a także niecodzienny amulet. Jeśli chodzi o bronie, to ma kilka zestawów ale maksymalnie dwa weźmie ze sobą.

Noszone na sobie:

Lekkość nowego rynsztunku pozwala wojowniczce na częstsze uniki i znacznie łatwiejsze poruszanie się.
Stosunkowo wygodny i w miarę przystosowany do wyprawy na pustynię, rynsztunek został zakupiony w Amnoon u handlarzy zarówno elońskich, jak i tyryjskich.
Rynsztunek Jelenia, podarowany Ylvie przez rodzinę. Jest symbolem nowego rozdziału w jej życiu i rozwoju legendy.
  • Amulet Odbicia Czaru - zdobyty za czasów Srebrzystego Wschodu, amulet który po uaktywnieniu działa jak Egida, tylko że na zaklęcia. Po uderzeniu zaklęciem, jest ono zniwelowane przez zaklęcie amuletu. Takiego odbicia można użyć raz na trzy godziny.
  • Amulet Ligi Sześciu Filarów
  • Rynsztunek do walki na ogół:
    • Skórzany napierśnik z futerkiem - na pierwszy rzut oka nic specjalnego, niemniej napierśnik posiada skórzane wzmocnienia na miseczkach a także brzuchu. Zapinany na jeden skórzany pas z tyłu oraz klamry na wysokości pleców, dodatkowo posiada dwie rękawice, kołnierzyk i futro białego niedźwiedzia.
    • Wilcze rękawice - wykute przez ojca Ylvy rękawice, które mają jej przypominać o Duchu Wilka. Na każdym z karwaszy z nich znajduje się wzór wilczego pyska, a dodatkowe skórzane rękawice są po to, by broń w dłoni pewniej leżała.
    • Skórzane spodnie z obiciami na biodrach - lekka i przylegająca para spodni, masywny pas przy którym znajdują się zaczepki na sakwy i pochwę miecza oraz metalowe obicia pod którymi zwisają obręcze na topory Ylvy.
    • Wysokie buty z obiciem przy kostkach - z jednej strony lekkie, z drugiej solidne i niebezpieczne, gdy wykorzystane do kopania. Podeszwy i kostki zostały dodatkowo wzmocnione obiciami, a na wysokości kolana znajduje się wzmocniona skóra, na wypadek zbłąkanych strzał które chciałyby odebrać Ylvie awanturnicze życie.
  • Rynsztunek pustynny:
    • Lekki pustynny napierśnik - stworzony z myślą o walce w terenach pustynnych, łączy w sobie lekkość i średnią wytrzymałość. Składa się z metalowego napierśnika, pod którym znajduje się odzienie, a wszystko to spięte pasami.
    • Spodnie kolcze z okuciami - zapewniają średnią ochronę przed ranami, nie wpływając znacząco na motorykę nornki. Metalowe okucia chronią nogi od boków, a zakładane są osobno. Nie jest to zbyt wygodne odzienie na podróż przez pustynię, niemniej Ylva upiera się przy tym, że nie lubi jak jej coś między nogami plącze, więc wybiera spodnie.
    • Lekkie, okute rękawice - bardzo wygodne i wagowo niewielkie, zapewniają odpowiednią ochronę nadgarstków, a prawa rękawica chroni rękę aż po łokieć.
    • Norskie ciężkie buty Orła - zupełnie nieprzystosowane do podróży na pustyni, mają dwie zalety: są mocno zabudowane, a od środka wyściełane cienką warstwą zwierzęcej skóry, a do tego na tyle wysokie, że piach nie wpada do środka tak łatwo.
  • Rynsztunek Jelenia:
    • Tradycyjny jeleni norski napierśnik - nieco bardziej zabudowany niż poprzedni napierśnik Ylvy, lecz posiada wycięcia na boczkach i ładny dekolt. Wykonany jest z lekkiego metalu. Od środka wyściełany jest skórą, i delikatną tkaniną w miseczkach, aby noszenie go nie było zbyt uciążliwe dla ciała. Napierśnik odsłania również lędźwia i ramiona nornki. Posiada zapięcia na naramienniki oraz w jego zestaw wchodzą tkaninowe rękawiczki, na które później nakłada się rękawice metalowe. Poza tym, na karku dodano futro niedźwiedzia.
    • Zdobione naramienniki - prawy naramiennik wykonany został z dużą precyzją o detale. Przedstawia twarz otoczoną skrzydłami. Drugi naramiennik jest prosty, zakrywa ramię. Obydwa naramienniki przypięte są do paska napierśnika, aby nie zleciały i trzymały się stabilnie.
    • Lekkie rękawice - wykonane w podobnym stylu co naramienniki. Rękawice są dopasowane, lekkie i bardzo wygodne. Prawa rękawica jest o wiele bardziej zabudowana, niż lewa. Nie ma tutaj żadnego elementu skórzanego czy tekstylnego na zewnątrz, stąd dotyk taką rękawicą to styknięcie się z zimnym metalem.
    • Tradycyjne jelenie zakolanówki z obiciem na nogi - nie można powiedzieć, że to kawałek prawdziwej zbroi. Ylva nosi norskie zakolanówki, lecz na udach związane są małymi sznurkami. Uda kobiety są okute tym samym metalem co napierśnik, zapewniając wybitną wygodę. Na każdym okuciu znajdują się obręcze na topory lub obuch. Poza tym, na biodra i lędźwia narzucona jest płachta, z tyłu sięgająca aż do połowy łydki, a z przodu zakrywa do połowy ud. Nie można ukryć majtek kobiety, które są cienkie i powodują dość wyzywający obraz rynsztunku nornki. Nie mniej jednak, taki ubiór nie gorszy norskiej społeczności i nosi się go z dumą. Tkanina spięta jest dodatkowo okrągłą, metalową klamrą z norskim wzorem.
    • Buty Kody - podarowane przez Ragnara, buty te dobrze komponują się z całościowym wizerunkiem opancerzenia Ylvy. Są wysokie i podobnie jak poprzednie wystarczająco solidne i ciężkie, aby komuś nimi złamać szczękę.
  • Stary rynsztunek:
    • Napierśnik gladiatorki - niezbyt wytrzymała ochrona torsu, nie mniej jednak zapewnia pełną swobodę ruchów. Składa się z dwóch skórzanych mis na piersi, futerka, oraz metalowych łańcuchów na ciało.
    • Naramiennik gladiatorki - wykuty by pasował do napierśnika, zapewnia standardową ochronę na ramiona. Posiada kolce, które mogą okazać się przydatne przy szarży i wpadnięciu barkiem w kogoś.
    • Rękawica łowcy smoków - wygrana w zakładzie, rękawica noszona na lewej ręce. Nie posiada żadnych specjalnych zaklęć czy run w sobie. Na prawej dłoni noszona jest mniejsza, okuta rękawiczka.
    • Taszka stalowa - ochrona dolnych partii ciała, dwuwarstwowa taszka - pierwsza warstwa jest łuskowa, druga stalowa. Zapewnia swobodę ruchów, lecz nie osłania dobrze ud od przodu.
    • Stalowe buty - mocne, wysokie buciory aż po kolana. Dobra ochrona stóp, jak i wspaniałe do kopania przeciwników.

Noszone przy sobie:

  • Sztylet z grawerem - podarowany przez ojca gdy wychodziła z domu, na ostrzu sztyletu wygrawerowana jest podobizna wilka.
  • Norski topór - zwyczajne, norski topory który już w nie jednym starciu brał udział. Nornka posiada dwie sztuki takich.
  • Topór sylvari - charakterystyczny topór, wykonany przez Fellanetha który Ylva otrzymała w prezencie na Wintersday. Ostrza nie ustępują ostrości poprzedniemu norskiemu toporowi którym się posługiwała. Dodatkowo zaostrzone końce idące w górę są świetnym narzędziem do wywoływania paskudnego krwawienia u przeciwnika.
  • Długi miecz - zwykły długi miecz, również nieraz użyty w walce, o czym świadczy jego wygląd.
  • "Dusiciel" - zaklęty długi miecz, pamiątka po poprzedniej gildii w której była Ylva. Każdy spośród pięciu członków miał taki sam, lecz nazwany inaczej. "Dusiciel" może funkcjonować jak zwykły miecz, lub jako bicz - pomiędzy kawałkami ostrza występuje spojenie magiczne które pozwala ostrzu rozwijać się. Ylva najczęściej korzystała z tego do oplątywania szyj potworów. Poza tym, miecz ja w sobie zaklętą runę, która zwiększa efektywność ataków przeciwko żywiołakom.
  • Obuch - standardowy młot jednoręczny, służący do rozwalania czaszek.
  • Kaskada - obuch-zagadka; patrz niżej
  • Puklerz - okrągła tarcza, służąca do obrony głównie siebie.
  • Długi łuk - zwyczajny długi łuk, nic specjalnego.
  • Klucz Dyscypliny Więziennej - zdobyty podczas wyprawy do Bastionu Skazańców, kółko z dotkniętym rdzą, stalowym kluczem i grawerem "Klękajcie przed moim autorytetem". Po przelaniu magii, Ylva staje się w oczach otaczających go osób, sojuszników i przeciwników autorytetem nie do podważenia. Sojusznicy otrzymują zwiększone morale przy niej, co przejawia się w pozytywnych zaklęciach takich jak Potęga, Regeneracja i Wigor. Przeciwnicy z kolei odczuwają niedowład nóg (okulawienie) oraz są mniej chętni by zaatakować użytkownika klucza.
  • Księga legend barda Bjorna - zaklęta książka, zdobyta w Bastionie Skazańców. Po wzięciu jej w dłonie, stała się żywym życiorysem nornki, na swoich stronach uwieczniając wszystkie udane polowania na nieprzeciętnych przeciwników. Każdy z rozdziałów zatytuowany jest odpowiednio imieniem lub nazwą zabitego trofeum, pierwsza strona zawsze jest szkicem obrazującą go a na pozostałych spisany jest przebieg przygody. Co ciekawe, wiele stron księgi jest jeszcze pustych, gotowe na kolejne historie.
  • Zaklęty kompas - podarowany na Wintersday, jedna z jego wskazówek wskazuje położenie Lost Precipice.
  • Elońskie ornamenty bojowe - zawieszone na jednym łańcuchu, Ylva nosi ze sobą skalpę nieumarłego generała oraz "serce" generała Forgedów. Używa tego przede wszystkim jako dowód, że brała udział w walce na pustyni zarówno z nieumarłymi, jak i Forgedami.
  • Złota moneta z Grobowca - otrzymana za uczestnictwo w kampanii pustynnej, moneta posiada nietypową właściwość - po potarciu jej trzy razy kciukiem, moneta zmienia wygląd Ylvy na półmaterialny, zupełnie jakby była duchem.

Kaskada, zagadkowy spadek

Obuch posiada zdobioną rękojeść, a sama głowa pokryta jest wysokopołyskowimi, kwadratowymi płytkami o wysokiej wytrzymałości.

Śmierć siostry, Javi Zguby Szamanów był dla Ylvy ciosem. Jedna z dwóch starszych sióstr, które uczyły ją rzemiosła wojowniczki odeszła już na zawsze do Mgieł, gdzie podzieli się ze wszystkimi opowieścią o swych dokonaniach. Poza smutkiem i żalem, płynącym z tego wydarzenia, nornka otrzymała z tego tytułu jeszcze jedną rzecz - przedmiot, który należał niegdyś do siostry. W Tyrii pełno jest zaklętych przedmiotów, ale żaden z nich nie wygląda jak asurańska kula dyskotekowa służąca do łupania czaszek... Pochodzenie przedmiotu, jak trafił w ręce Javi i dlaczego został zapisany właśnie Ylvie pozostają nieznane. Poza niewielką notatką dołączoną do przesyłki, która dojść musiała aż na pustynię, nie było nic więcej. Treść liściku była następująca:

Droga Ylvo,

Mnie już czasu nie starczyło, twoje to będzie zadanie,
Dowiedzieć się co to robi, jakie to ma działanie.
Szukaj szczęścia w nieszczęściu, uśmiechu wśród łez,
Bo życie jest pełne mootów i imprez.

Javi, Zguba Szamanów

Zdolności posługiwania się bronią

Ylvawilczyca.png
Nazwa broni Biegłość Opis umiejętności Umiejętność specjalna pod wpływem adrenaliny
Topory 5/5 Jak byłam mała, to ojciec rąbał drewno toporem. Brat chlastał tasakiem mięso. Matka rzucała toporkami do tarcz. Teraz ja się nauczyłam, jak się posługiwać toporami. Szybkie, lekkie, nie trzeba się natrudzić aby ich używać a robią fontanny krwi. Ścięcie łba - Ylva wykonuje szybki, ale potężny zamach toporem w celu skutecznej dekapitacji celu. W przypadku większych przeciwników, ta umiejętność posłuży jako próba odcięcia innej kończyny lub dotkliwego zranienia przeciwnika.
Miecze 5/5 W mieczach, to najważniejsza jest praca nadgarstków! Nie machanie jak debil, a płynne poruszanie dłonią. Poza tym, miecz to po tarczy moje ulubione narzędzie do obrony. Szarża modliszki - Ylva przystępuje do szarży, pochylając głowę do przodu a bronie wyciągając do tyłu. Biegnie szybciej niż zwyczajnie do celu i po dotarciu do niego, atakuje obiema brońmi naraz, a jeśli ma miecz i tarczę, to tylko mieczem.
Buławy 4/5 Bez młota, to ku*wa nie robota, jak to powiadają ci, co budują gospodarstwa. Ja też jestem takiego zdania. Czasami ładniej wygląda zdeformowany i rozplaskany łeb niż pełen cięć kalfas. Fala sejsmiczna - Ylva wzbiera siły i wyskakuje do przodu, aby opaść na ziemię i uderzyć w nią buławą. W tym momencie uwalnia silną falę o zasięgu 30 kroków, pulsującą w kształcie stożka. Każdy, niezależnie od tego czy przeciwnik czy sojusznik, jeśli nie stoi stabilnie zostanie wywrócony.
Tarcze 4/5 "Nie ma to jak tarcza na polu walki. Jak podejdą to dasz w zęby, jak strzelają to osłoni a gdy jest z górki to zjeżdżasz na niej i heja." Pomyślałam by sparafrazować pewnego norna, który podobnie gadał o strażnikach w karczmie. Zmasowane uderzenia - Ylva naśladuje technikę uderzeń wielkim mieczem, zmasowanie uderzając osiem razy przeciwnika tarczą z różnych kątów w szybkim tempie. Ostatnie uderzenie powoduje wyrzucenie wroga do góry.
Włócznie 4/5 Nic tak na średni dystans nie pomaga jak włócznia. Ma ostry koniec z jednej strony, może mieć z drugiej. Zablokujesz nią atak. Pizgniesz komuś w głowę, albo oko wybijesz Rzut czempionki - Ylva przygotowuje się i rzuca włócznią w przeciwnika. Rzut jest tak silny, że potrafi przebić się przez standardowe zbroje i bariery magiczne, lecz bez wątpienia zostanie zatrzymana przez Egidę. Przeciwnicy stojący jeden za drugim mogą być przebici wszyscy naraz.
Sztylety 4/5 Jak ktoś jest już naprawdę blisko, że patrzy ci głęboko w cycki a ty widzisz syfy na jego mordzie, to na tę sytuację mam sztylet. Wciśniesz w szyję i koniec. No a ta broń jest całkiem dobra jeśli chodzi o rzucanie nią. Rykoszet - Ylva rzuca swoim sztyletem. Broń leci szybciej niż strzała z łuku lecz wolniej niż pocisk z karabinu. Przy uderzeniu we wroga odbija się i leci do następnego przeciwnika w zasięgu. Maksymalnie trzech przeciwników może zostać zranionych sztyletem.
Dwuręczne miecze 2/5 Chociaż bardzo bym chciała, za Kintaj ludowy nie nauczę się ogarniać tych mieczy. Po co taki ogromny? Że niby lepiej walnąć raz, a porządnie? A jak się zezniesz, to co?
Dwuręczne młoty 1/5 Ciężkie, powolne i do tego mogą być niecelne. To nie dla mnie.
Łuki 3/5 Kiedy już włócznia nie sięga, łuk to dobra alternatywa. Matka mi dała łuk, pokazywała jak się z tego strzela. Ale nie idzie mi tak dobrze, jak jej
Karabiny 1/5 A to na kruczy ogon co? Nie dość że głośne, odrzuca jak smród niemytej dupy, to jeszcze długo się to ładuje.
Pistolety 1/5 Nie najgłupsze to coś, lepsze w każdym razie niż te "rakabiny". Tak czy siak, nie umiem tym strzelać. Łuk jest cichszy
Rogi bitewne 1/5 Wspaniała rzecz do posłuchania, gorsza do zaklinania. Niektórzy potrafią, ja nie. Nie należę do tych, co ćwiczą magiczne dmuchanie.
Wyrzutnie harpunów 1/5 Niby to już łatwiejsze niż te "rakabiny", ale dalej to do mnie nie przemawia. Strzelanie małymi włóczniami? Pfeh!
Trójzęby 2/5 Taka włócznia, ale z trzema końcami. I od razu walczy się inaczej. BEZ SENSU!
Kostury i kije 1/5 To jak się dostaje kij do ręki, to czemu mu nie dodać ostrza i zrobić z niego włóczni?
Fokusy 0/5 A co to za dzwonki na patyku? Niech mnie Kruk obesra, podziwiam tych, którzy umieją coś z tego wyczarować!
Berła 0/5 Taki obuch, ale zdecydowanie za słaby by bić nim po łbach. "Służy do czarowania", ta, chyba srania.

Zdolności bojowe niezwiązane z orężem

Lekki strój Ylvy. Zastąpił on norskie podomki rudowłosej, gdyż w Lost Precipice jest znacznie cieplej niż w Hoelbrak.
Stara zbroja Ylvy, z czasów Srebrzystego Wschodu i początków w Lidze.
Kategoria umiejętności Obycie Opis zdolności
Sygnety 0/5 Niektórzy se noszą pierścionki na rękach, co dają jakieś czary. Fajne i wygodne, ale nie mam miejsca już na łapie by takie nosić.
Postawy 3/5 Dobra postawa to podstawa! A jeśli chodzi o te specjalne, to znam dwie - Wytrzymanie bólu i Szał. Mogę nie czuć ran przez kilka sekund i wykrzesać z siebie więcej, albo uderzać szybciej i mocniej
Sztandary 3/5 Coś co lubię, a czego niewielu potrafi. Dziwne tak widzieć jak sztandar leci z nieba, co nie? Nie byłoby ci do śmiechu, gdyby ten sztandar leciał prosto na CIEBIE! Potrafię przywołać standar który spadnie niedaleko, mogę kogoś w ten sposób dobić. Moi przyjaciele w okolicy będą czuli się mocniejsi, gdy wybiorę jakie wsparcie ma ten sztandar dawać. Mogę go też wyciągnąć i użyć jako włóczni, bo po obydwóch końcach są ostrza. Na tym górnym większe.
Krzyki 0/5 Niektórzy drą mordę i wspomagają tym innych jakimiś czarami, ale mnie to nie wychodzi. Trudno.
Fizyczne 5/5 Moje ciało samo w sobie jest bronią. Mogę zabijać nawet bez broni. Nie boję się wlecieć w kogoś i staranować go, wykopać za bramę, uderzyć w pysk czy wskoczyć w sam środek pola walki i powywalać wszystkich. Jakby tego było mało, mogę wejść w ostateczny tryb rozwałki i uderzać silniej, wyrywać kamienie i nimi rzucać, skręcać łby pstryknięciem palca albo łamać kręgosłupy o kolano!
Norn 2/5 Jestem oddana Duchom Dziczy, a przede wszystkim wilkowi. Mogę przyjąć norską formę Wilka i wyjść z niej kiedy zechcę.

Inne umiejętności warte odnotowania

  • Garbowanie skór - Ylva została nauczona przez matkę pozyskiwać skóry jako trofea z upolowanych zwierząt. Przydaje się to również do skalpowania humanoidów.
  • Pierwsza pomoc - jeśli ma przy sobie niezbędne rzeczy, Ylva potrafi uratować komuś życie, lub sobie. Jako wojowniczka uznała, że musi znać przynajmniej te podstawy medycyny.
  • Gotowanie - któż by przeżył w dziczy bez jedzenia! Ale zaraz, nie można jeść surowego mięsa. Ylva potrafi przygotować różne potrawy, szczególnie kuchni norskiej.
  • Tropienie - umiejętność, która przekazała jej matka. Potrafi szukać śladów i podążać za nimi, nie mniej jednak to nie jest umiejętność wysoko rozwinięta.
  • Dbanie o broń - ostrzenie czy konserwacja broni białej. Nauczył ją tego ojciec a później doszkalały dwie starsze siostry.
  • Czytanie i pisanie - rozumie się samo przez się. Charakter pisma nornki jest dość prosty, miejscami nieczytelny dla osób z kiepskim wzrokiem.
  • Płomień Kody - nornka nauczyła się od kodan jak posługiwać się świętym ogniem, przy pomocy specjalnych pochodni.
  • Glif Ujawnienia - nauczona przez Roberta Blackwella, potrafi posługiwać się zaklęciem odkrywającym skryte przed wzrokiem tajemnice (używane na eventach Omniscientii, w przypadku innych eventów za zgodą/według opisu MG)
  • Umiejętność prowadzenia walki z siodła (w zwarciu i strzelectwo) - dzięki nauce pobranej pod okiem trenera w Amnoon, Ylva zaznajomiona została z arkanami walki z siodła, w tym strzelectwa w trakcie jazdy.

Rodzina

Wulfred jako Syn Svanira
Portret Informacje o osobie Opis
GuviZmeczony.png
Guvi Zmęczony
  • ojciec
  • 81 lat
  • kowal w Hoelbrak
Ojciec to dobry norn, prowadzi kuźnię w Hoelbrak i jest bardzo uczynny. Może trochę zdziwaczał przez ostatnie lata i gada suche żarty, ale nie można mu mieć tego za złe. Wiem, że zawsze gdy mam problem z orężem to mogę do niego iść.
HelgaTrzyNoze.png
Helga Trzy Noże
  • matka
  • 79lat
  • łowczyni
Mama zawsze była oddana swojej jedynej pasji - polowaniu. Wiem, że gdy Inga i Javi podrosły, to mogła wreszcie częściej wychodzić do dziczy i przynosić trofea ze swoich łowów. Zawsze ją szanowałam, była dla mnie wyrozumiała i przekazywała mi wiedzę o życiu.
IngaWytrwala.png
Inga Wytrwała
  • siostra
  • 51 lat
  • najemniczka
Moja starsza siostra, która była twarda i stanowcza odkąd pamiętam. Mama dała mi za przykład jej pierwsze poważne polowanie. Inga pomagała mi w treningach i nauce na wojowniczkę. Mam jednak wrażenie, że ona dużo ma po ojcu, wraz ze swoim małym światem. Jest ładna i zabójcza, nie wiem czy takie połączenie jest dobre.
JaviZgubaSzamanow.png
Javi Zguba Szamanów
  • siostra
  • 50 lat, martwa
  • najemniczka
Javi i Inga zawsze trzymały się razem, ale to dzięki niej udało mi się lepiej dogadać z siostrami. Zawsze mnie lubiła i ja lubiłam ją, mimo że w dzieciństwie znacznie się różniłyśmy. Zawsze byłyśmy z Ingą oparciem dla siebie, dopóki nie odeszła z tego świata do Mgieł. Zmarła od ran po ciężkiej walce z centaurami i jak Duchy kocham, pomszczę ją.
RagnarSpasiony.png
Ragnar Spasiony
  • brat
  • 49 lat
  • kucharz
Braciszek Ragnar zawsze był wielki i taki jest też dzisiaj. Nie umiem go objąć ani podnieść. Wilk pobłogosławił go swoim apetytem i zmysłem smaku. Wydaje mi się, że gdyby Niedźwiedzica miałby iść do Hoelbrak coś zjeść, to napewno by poszła do niego. Świetnie gotuje i jest miły. Dał mi przykład swoją wytrwałością, jak powinno się dążyć do celu.
AseGnebicielka.png
Ase Gnębicielka
  • siostra
  • 46 lat
  • wygnana z Hoelbrak
  • nie wiadomo gdzie przebywa
Siostra Ase była zawsze kimś wyjątkowym. Lubiłam z nią rozmawiać o Duchach Dziczy, o przyrodzie, patrzeć z nią na gwiazdy. Zawsze miałam wrażenie że mimo tego, że jesteśmy rodziną, ona jest gdzieś dalej, jak gdyby nie do końca traktowała mnie poważnie. Przykro mi, że została wygnana, ale na szczęście pisze listy do rodziców. Udało mi się ją odnaleźć na mokradłach w Queensdale, lecz nie chciała bym komukolwiek o tym mówiła. Od ostatniego razu przystrzygła włosy, a przebywanie na zachód od Dreszczogór wpłynęło na jej kolor skóry. Jest uczennicą nekromanty, choć ona przecież też swoje lata ma, to powinna być już mistrzynią. Przykro mi z tego powodu, że nie chce znów zobaczyć się ze wszystkimi.
WulfredOpetany.png
Wulfred Opętany
  • brat
  • Syn Svanira
  • zabity przez Ylvę w wieku 25 lat
Gnida, kanalia i zdrajca. Chciał zabrać ojca, by ten wykuwał broń dla Synów Svanira. Odważył się zaatakować mamę. Sprzedał swoją duszę smokowi za marną potęgę. Odcięłam mu oba ramiona, aby udowodnić mu jak bardzo się myli w przypadku kobiet. Dobrze, że nie żyje.

Srebrzysty Wschód, poprzednia gildia Ylvy

Znak Srebrzystego Wschodu
Portret Informacje o osobie Opis
OlafHaraldsson.png
Olaf Haraldsson
  • 38 lat
  • wojownik, tarczownik
Kawał chłopa, a tarcza dodawała mu jeszcze większego zaparcia w trakcie walki. Nie zapomnę naszych wspólnych ścian z tarcz. Mimo że było nas dwóch, przyjmowaliśmy na siebie nawet huragany! Opuścił dom w poszukiwaniu przygód i kobiety, a nigdy się nie chwalił z jakiej rodziny pochodzi. Pewnie się hańbą wszyscy okryli i młody nie chciał iść w ich ślady.
IvetteMcCormack.png
Ivette McCormack
  • 29 lat
  • złodziejka
Przepis na powalone dziecko? Weź malarza z Kryty i śpiewaczkę z Kintaju. Tyle że Ivette to im wyszła jakby z zakalcem. Zamiast zostać artystką to kradła. Wywalili ją z domu i taka niebieskowłosa przybłęda trafiła do nas. Gały miała czerwone bo tak starym wyszło. Szybka w dobywaniu broni, gibka i wyszczekana.
JosephQuick.png
Joseph Quick
  • 44 lata
  • łucznik
Wyobrażasz sobie Łowcę, który boi się zwierząt? Joseph chciał być taki jak inni i korzystać z magii natury, ale ze względu na to że kiedyś wąż ugryzł go w pisiora to boi się zwierząt. Za to nie boi się strzelać z łuku i cholera, robił to wyśmienicie! Cela miał, siłę w rękach by łuki prawie takie wielkie jak on naciągać.
BangarKrwisty.png
Bangar Krwisty
  • 40 lat
  • strażnik
Wychował się w Krwawym Legionie, ale coś mu na jakiejś bitwie poszło nie tak i zaginął w akcji. Nigdy nie lubił o tym gadać ale jak się nachlał jak dzika świnia to w końcu powiedział. Przeżył, bo uratowali go medycy ludzcy, po to by potem torturować. Jak się wojna skończyła to go puścili, ale nie wrócił do służby czynnej. Dostał jakiś tam papier że ma sobie znaleźć gildię bo jak nie to wypad. Bangar to zawsze mocne bariery stawiał. To jak Olaf i ja zatrzymywaliśmy natarcie, tak Bangar zatrzymywał pociski. Poza tym ma dziwny ryj.
ReemiBystra.png
Reemi Bystra
  • 31 lat
  • elementalistka
Reemi to zawsze był mózg, mimo że czasami miało się ochotę zakleić jej gębę. Gadała jak najęta. Jako elementalistka wody leczyła nas i dezorientowała potwory, a także moczyła się w nocy. Bardzo pogodna i nigdy jej nie zapomnę, bo była inna niż te normalne asury. Sama zresztą mówiła, że jej w związku nie wyszło, nie odkryła z partnerem niczego a jeszcze on sprzedał ich patenty jakiejś innej którą poślubił. Dziwne, ale brzmi jak gnój.

Legenda

  • Zabicie Wulfreda Opętanego, brata, który podniósł rękę na swoich rodziców. Wówczas zyskała tytuł "Bratobójczyni"

[Treść tego poddziału będzie opisywana na bierząco, gdy tylko jakieś osiągnięcia zostaną opisane w opowiadaniu "Moja legenda zaczyna się tutaj"]

  • Współudział w zabiciu Topielca, nieopodal wioski Applenook
  • Zabicie Krwawej Moa, która przypadkiem zeżarła kawałek bloodstone
  • Zabicie smoka Sahloknira

Możliwe wątki tej postaci

"Możliwe wątki" to potencjalny materiał do eventów związanych z tą postacią. Domyślnie są one przeznaczone dla zainteresowanych, którzy "odblokują je" w trakcie rozmowy czy pewnych sytuacji i staną się materiałem na event między nami.

  • Miałeś chamie złoty róg... - rozmawiając z Ylvą podpytaj ją o trofea zdobyte na mootach.
  • Kintajski przekręt - w trakcie rozmowy z Ylvą zapytaj o członków jej poprzedniej gildii.
  • Z krwi i lodu - gdy będziesz z Ylvą w Dreszczogórach, rozpocznij temat historii znajomości Ylvy ze Synami Svanira.

Wierzchowce

  • Ahoj! - raptor, samiec, głodomór i żarłok pospolity. Często rozpraszają go błahostki, na co jedyną, póki co, receptą jest przekupienie go jedzeniem. Ylva nie posiada zbytniej dozy wrażliwości i często krzywdzi zwierzę zbyt mocnym szarpnięciem lejców czy uciskiem strzemion w brzuch, przez co raptor dodatkowo się rozkojarza. Inną rzeczą jest też fakt, że Ylva nie do końca potrafi oswoić się z myślą, by na czymś jechać zamiast iść pieszo.
  • Olaf - szakal, którego runę przywołania Ylva zdobyłą dzięki uczestnictwu w wyprawie na pustynię. Jak inni przedstawiciele jego rasy, Olaf nie posiada jasno wykrystalizowanego charakteru.

Przedmioty zdobyte podczas wyprawy na Kryształową Pustynię

  • latawiec, otrzymany jako nagroda za wzięcie udziału w grze organizowanej przez kasyno w Amnoon. Latawiec przedstawia arbuzowego rekina piaskowego.
  • miniaturowa choya-piniata oraz zabawkowy pistolet na wodę, zdobyte podczas wintersday'owej zabawy w Amnoon.

Plotki

Znasz ciekawą plotkę? Napisz ją!

  • Anika bardzo lubi Ylve. Czuje się przy niej bezpieczna jak i również lubi słuchać tego co mówi. Choć nadal nie rozumie sensu noszenia łańcuchów przy staniku.
  • Farrand twierdzi, że nie chyba nigdy brakuje jej zapału do walki oraz popijawy. Mogłaby jednakże nieść nieco... mniej wyzywające ubrania.
  • Ylva weszła ostatnio w posiadanie znacznej ilości pieniędzy, a to za sprawą rozwiązania kwestii finansowania grup przestępczych na terenie Brisban (plotka autora karty)
  • Dobrze zna się na trunkach i ma świetne podejście do innych. Przy niej nawet totalny abstynent się czegoś napije. Roa
  • Patrząc po jej pancerzu ma w sobie trochę z masochistki - Aurora
  • Cycaty rudzielec. Ale odzywki ma niczego sobie, trzeba się częściej powyzywać dla sportu - Jannqar
  • Lubię w niej to, że nie ocenia za szybko, a już na pewno się z tym wielce nie obnosi. Larf Greywolf
  • Mimo nieustannie niesprzyjających temperatur oraz ciągłego zagrożenia, wydaje się być niewzruszona i niepodatna na zmiany - Farrand
  • "Można się przy niej wyluzować, powygłupiać, napić. Mam wrażenie, że gdy pewnego razu po pijaku zrobimy jeszcze razem coś bardzo głupiego. Nocne wyścigi na raptorach wokół Amnoon? W sumie... Czemu nie? Przegrany stawia!" - Varrus Shattercrow
  • Najbardziej stereotypowa Nornka jaką spotkałem, ale jest jedno wyróżnia co ją z tego całego gronu jest nim ten wyjątkowy charakter, który zresztą nawet lubie. - Zaveba

Linki zewnętrzne, uzupełniające kartę postaci

"Moja legenda zaczyna się tutaj" - opowiadanie o przeszłości Ylvy, aż do momentu, kiedy nie trafiła na Ligę Sześciu Filarów.

"O wszystkim i o niczym" - spotkania z rodziną, czyli jak Ylva komentuje bieżące wydarzenia

Ylvakartadol.png